بیوگرافی خاندان رومانوف از نفرین تا سرگذشت و اعدام خانواده

رومانوف خاندان و اعدام خانواده رومانوف و خاندان رومانوف در ایران و بازماندگان خاندان رومانوف و تاتیانا رومانوف و فیلم سرگذشت خانواده رومانف و نفرین رومانوف و اولگا رومانوف و آناستازیا رومانوف در نم نمک.

بیوگرافی خاندان رومانوف از نفرین تا اعدام خانواده

خاندان رومانوف از سال 1613 تا 1917 میلادی بر روسیه حکومت کرد و آخرین دودمان سلطنتی این کشور به شمار می آید. شهرت این خاندان پس از ازدواج آناستازیا رومانوفا ، نخستین همسر ایوان مخوف ، با او آغاز شد. حکومت رومانوف ها بیش از سه قرن ادامه یافت تا اینکه با انقلاب روسیه پایان گرفت. نیکلای دوم ، آخرین امپراتور روسیه ، در سال 1918 به همراه خانواده اش اعدام شد؛ با این حال ، هنوز نوادگانی از این خاندان در نقاط مختلف جهان زندگی می کنند.

آغاز حکومت خاندان رومانوف

اعضای خاندان رومانوف در ابتدا از طبقه بویارها ، بالاترین طبقه اشرافی روسیه ، بودند و تحت فرمانروایی دودمان روریک فعالیت می کردند. با مرگ فئودور اول در سال 1598، دودمان روریک منقرض شد و روسیه وارد دوره ای بحرانی به نام دوران آشوب شد؛ دوره ای که مدعیان متعدد سلطنت ، هم زمان با اشغال بخش هایی از روسیه توسط لهستان-لیتوانی ، برای تصاحب تاج و تخت رقابت می کردند.

سرانجام در 21 فوریه 1613، مجلس زمسکی سوبور ، میخائیل رومانوف را به عنوان تزار برگزید و بدین ترتیب ، دودمان رومانوف به عنوان دومین سلسله سلطنتی روسیه پایه گذاری شد.

پتر کبیر و تبدیل روسیه به یک امپراتوری

نوه میخائیل ، پتر اول مشهور به پتر کبیر ، در سال 1721 عنوان «امپراتور» را برای خود برگزید و تأسیس رسمی امپراتوری روسیه را اعلام کرد. او با اجرای اصلاحات گسترده در ساختار نظامی ، اداری ، اقتصادی و فرهنگی ، همراه با فتوحات نظامی ، روسیه را به یکی از قدرت های بزرگ جهان تبدیل کرد.

پایان شاخه اصلی رومانوف و شکل گیری هولشتاین-گوتورپ-رومانوف

با درگذشت امپراتریس الیزابت ، دختر پتر کبیر ، در سال 1762 و بدون داشتن فرزند ، شاخه مستقیم مردانه خاندان رومانوف به پایان رسید. پس از او ، پتر سوم که از شاخه پدری خاندان هولشتاین-گوتورپ و از دودمان آلمانی اولدنبورگ بود ، به سلطنت رسید؛ اما نام خانوادگی مادری خود ، یعنی رومانوف ، را حفظ کرد.

از آن زمان ، برخی از مورخان این دودمان را با عنوان هولشتاین-گوتورپ-رومانوف معرفی می کنند ، هرچند اعضای آن همچنان به طور رسمی بخشی از خاندان رومانوف محسوب می شدند.

در ادامه ، پل اول نخستین ولیعهدی بود که عنوان رسمی تسساروویچ را دریافت کرد؛ عنوانی که بعدها به تمامی وارثان اصلی تاج و تخت روسیه اطلاق شد.

پایان حکومت رومانوف ها

در پی انقلاب فوریه 1917، نیکلای دوم در 15 مارس 1917 (برابر با 2 مارس در تقویم قدیم روسیه) از سلطنت کناره گیری کرد و تاج و تخت را به برادرش ، دوک بزرگ میخائیل آلکساندروویچ ، واگذار کرد.

با این حال ، میخائیل از پذیرش سلطنت خودداری کرد و تصمیم درباره آینده حکومت را به دولت موقت و برگزاری همه پرسی دموکراتیک موکول نمود. این اقدام عملاً به بیش از 304 سال حکومت خاندان رومانوف پایان داد و زمینه تشکیل جمهوری روسیه و سپس آغاز جنگ داخلی روسیه (1917 تا 1922) را فراهم کرد.

بازداشت و تبعید خانواده سلطنتی

پس از انقلاب فوریه ، نیکلای دوم و اعضای خانواده اش در کاخ الکساندر تحت بازداشت خانگی قرار گرفتند. اگرچه شماری از اعضای خاندان رومانوف موفق شدند روسیه را ترک کنند ، اما نیکلای دوم ، همسر و فرزندانش در اوت 1917 به دستور الکساندر کرنسکی به شهر توبولسک در سیبری تبعید شدند.

پس از پیروزی انقلاب اکتبر و سقوط دولت موقت به دست بلشویک ها ، خانواده سلطنتی در آوریل 1918 به شهر یکاترینبورگ منتقل و در خانه ایپاتیف زندانی شدند.

اعدام خانواده رومانوف

در شب 16 تا 17 ژوئیه 1918، نیکلای دوم ، همسرش الکساندرا فئودورونا و پنج فرزندشان شامل اولگا ، تاتیانا ، ماریا ، آناستازیا و الکسی به همراه چند تن از خدمتکاران و نزدیکانشان ، به فرمان شورای منطقه ای اورال و توسط نیروهای بلشویک به فرماندهی یاکوف یوروفسکی تیرباران شدند. بسیاری از پژوهشگران معتقدند این اعدام با تأیید مستقیم ولادیمیر لنین انجام شد.

در همان شب ، یوگنی بوتکین (پزشک دربار) ، آنا دمیدوا (ندیمه) ، الکسی تروپ و ایوان خاریتونوف نیز کشته شدند.

پس از اعدام ، اجساد قربانیان به جنگل کوپتیاکی منتقل شد و برای جلوگیری از شناسایی ، با استفاده از آتش ، اسید و مواد منفجره تخریب و سپس در گورهای مخفی دفن شدند.

سرنوشت بازماندگان خاندان رومانوف

از مجموع 65 عضو خاندان رومانوف ، 47 نفر از اعدام ها جان سالم به در بردند و به کشورهای مختلف مهاجرت کردند. در سال 1924، دوک بزرگ کیریل ولادیمیرویچ که بر اساس اصل تقدم نسل ، ارشدترین بازمانده مرد از نسل الکساندر دوم بود ، ریاست نمادین خاندان سلطنتی رومانوف را بر عهده گرفت.

شناسایی بقایای خانواده رومانوف با آزمایش DNA

در 9 ژوئیه 1993 (برابر با 18 تیر 1372) ، دانشمندان پزشکی قانونی بریتانیا اعلام کردند که بقایای نیکلای دوم ، همسرش الکساندرا و سه تن از دخترانشان با اطمینان شناسایی شده است.

این بقایا در سال 1991 از یک گور دسته جمعی در نزدیکی یکاترینبورگ کشف شده بود. پژوهشگران با استفاده از آزمایش DNA میتوکندریایی و مقایسه آن با نمونه های ژنتیکی بستگان خاندان سلطنتی ، هویت این اجساد را به طور قطعی تأیید کردند؛ کشفی که به یکی از مهم ترین دستاوردهای پزشکی قانونی در قرن بیستم تبدیل شد.