ناخدا محمد ابراهیمی در بندرکنگ درگذشت + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، ناخدا ابراهیمی و فوت ناخدا ابراهیمی و بیماری ناخدا ابراهیمی و بیوگرافی ناخدا ابراهیمی و اخبار ناخدا ابراهیمی و حواشی ناخدا ابراهیمی و ناخدا ابراهیمی کیست و ناخدا ابراهیمی کجاست و چه خبر از ناخدا ابراهیمی و ناخدا ابراهیمی در بیمارستان و علت مرگ ناخدا ابراهیمی و درگذشت ناخدا ابراهیمی در نم نمک.

ناخدا محمد ابراهیمی حافظ تاریخ بندرکنگ درگذشت

محمد ابراهیم علیّه ، معروف به ناخدا ابراهیمی حافظ تاریخ و اسناد بندرکنگ (هرمزگان) درگذشت

ناخدا ابراهیمی بیش از سی سال در موزه کوچکش را بدون دریافت هیچ مزدی به روی هر مهمان ، مسافر و دلباخته تاریخ باز می کرد  و یک تنه قصه می گفت ، عکس ها را نشان می داد و خاطرات رو به یاد می آورد.

بیوگرافی و مصاحبه با ناخدا ابراهیمی

ناخدا محمد ابراهیم ابراهیمی هستم متولد 1325،ساکن کنگ هستم و همچنین آبا و اجداد مان هم کنگی بودند و در کنگ زندگی می کردند و موذن مسجد خالد بن ولید که نزدیک خانه ام نیز هست هستم و نزدیک به 35سال است که در محله قزوینی بندرکنگ زندگی می کنم.

ازچه زمانی اقدام به جمع آوری اشیاء و وسایل قدیمی برای موزه خود کردید؟؟

من نزدیک به چهل سال است که این موزه را دارم و بیشتر وسایلی که برای بازدید عموم اینجا قرار داده ام نیز متعلق به خودم است ولی برخی از وسایل موزه از پدرانم به من رسیده است و تعدادی نیز مانند چراغ هایی که اینجا موجود است هم از پیش دوستانم جمع آوری کرده ام و بعضی از این چراغ ها نیز در زمان قدیم در اسباب و جهاز بنده بوده است ، مردم نسل جدید چندان میلی به جمع آوری و یانگهداری اشیاء قدیمی ندارند و برخی از این وسایل ها را از جاهایی که مردم آن را بیرون انداخته اند مثل لنج های قدیمی ، و اماکنی مانند ساحل دریا و یک مکانی بنام خورسو جمع کرده ام و الان خیلی از وسایلی که در این مدت جمع کرده ام در موزه دارم.

هدف تان از انجام این کار و احداث یک موزه تاریخی چه بوده است؟

بنده نزدیک به25تا30سال است که ناخدایی را کنار گذاشته ام و بعد این فکر به ذهنم رسید که با وسایل هایی که دارم یک موزه شخصی بسازم و بیشتر این کار عشق و علاقه ای بود که خودم نسبت به این کار داشتم و با این کار خواستم خاطرت و تجربیات خودم را در ملاء عام قرار دهم تا مردن نسل جدید بتواند از کارهایی که ما انجام داده ایم مطلع شوند.

مهمترین بازدید کنندگان شما در این مدت چه کسانی بوده اند؟

چندسال پیش از صدا و سیما برای تهیه گزارش آمدند و همچنین از شبکه جام جم هم با من مصاحبه کرده اند؛دراین بازه زمانی که موزه را دارم افراد بسیار زیادی به اینجا سر زده اند که متاسفانه شاید خیلی از آنها را حضور ذهن نداشته باشم ، نوروز هم مردم و مسافران زیادی به اینجا سر میزنند.دراین چندسال رفت و آمد مردم به اینجا بیشتر شده و همچنین این را هم اضافه کنم که بازدید برای عموم آزاد است و هرکس میتواند بیاید و از موزه بازدید کند.

مسئولین به شما سرمیزنند؟و آیا شما با میراث فرهنگی ارتباطی دارید یا خیر؟؟

مسئولین بله ، چندین بار شوراهای شهر و شهردار محترم به ما سر زده اند که از همه آنها نیز تشکر میکنم.درباره میراث فرهنگی هم بگویم که چون من سوادی ندارم زیاد نمی توانم برای انجام کار به ادارات بروم به همین خاطر زیر پوشش هیچ نهادی نیستم و هیچ اقدامی را انجام نداده ام و این موزه شخصی را بخاطر سرگرمی خودم بعد از اینکه ناخدایی را کنار گذاشتم درست کرده ام.

چگونه شد که شما ناخدا شدید و با لنج به چه جاهایی سفر کردید؟؟

من جاهای زیادی رفتم ، مثل آبادن ، خرمشهر ، عراق ، کویت ، قطر٬بحرین ، کمی آنسوتر شهرهایی مثل مسقط در عمان و عدن ، سومالی ، بمباسه ، زنجبار ، درالسلام و خیلی از جاهای دیگر در آفریقا را نیز رفته ام.

من نوجوان یازده ساله ای بودم و چون آن زمان مدرسه ای درکنگ نبود و فقط یک مدرسه شخص بود به همراه پدر و عمویم مجبور به کار دریا و لنج شدم و کم کم نیز به آن علاقه پیدا کردم ، وقتی 13سالم بود با اصرار خانواده به مدرسه رفتم اما من را نپذیرفتند و به بنده گفتند شما بزرگ شده ای و الآن نمی توانی در مدرسه ثبت نام کنی ، و بعد دوباره کار دریا را ادامه دادم تا زمانی که ناخدا شدم و عکسها و وسایل زیادی را مانند لنج های آفریقایی کوچک ، سبموک ، حوری ، و همچنین بادگیر های کوچک که برخی از این وسایل را نیز پسرم ساخته است را دارم